Het begon als een vergeten kinderdroom
Toen ik in 2021 mijn eerste sieradenontwerp opeens voor mij zag, herinnerde het me aan hoe ik als kind de stille dagen op de boerderij doorbracht; Mooie, verfijnde dingen maken—schatkistjes, fotolijstje, maar vooral: sieraden. Hoe glanzender en krulleriger, hoe beter.
Een liefde die ik diep had begraven onder de ambitie om wetenschapper te worden, en de angst om gezien te worden. Pas toen het leven me wakker schudde—en me liet voelen hoe kort het kan zijn—herontdekte ik de liefde voor handarbeid, glanzende krullen en vonkellende stenen.
Van wetenschapper naar kunstenaar
Ik werkte in de academische wereld toen ik besloot een andere weg in te slaan. Zes jaar lang verkende ik de diepten van de menselijke psyche als neurowetenschapper en psycholoog, maar onderweg verloor ik het contact met mijn eigen creativiteit.
Een bijna fataal ongeluk en een periode van PTSS maakten het leven fragiel en onzeker. Na een diep helende therapiesessie liep ik langs het water, sloot mijn ogen en zag haar—een vrouw van goud, vloeiend van vorm, met een rode edelsteen op haar hart.
Twee jaar later werd dat beeld mijn eerste werk als edelsmid.
Mijn ontwerpen zijn intuïtief en dragen de krullen uit mijn jeugd, verweven met geometrische en organische vormen uit eeuwenoude mandala’s. Geïnspireerd door sacred geometry—waar wetenschap en natuur, hoofd en hart samenkomen.
Goud en de oudheid
Goud heeft iets magisch. Wie ooit een stukje puur goud in zijn handen heeft gehad, snapt waarom de oude Egyptenaren het ‘de huid van de goden’ noemden. Ik ben gefascineerd door hoe goud door de eeuwen heen werd vereerd en gebruikt om de meest fijnmazige sieraden mee te maken ver vóór elektriciteit bestond. Dat gevoel van toewijding en harmonie —het materiaal en het ambacht met liefde en bezieling benaderen—is wat mij drijft om te maken, en wat ik met mijn werk hoop over te brengen.
Dank je wel voor je aanwezigheid en interesse.
Liefs,
Sabine